aşkın izleri görünmesede...

Ana Sayfa - Profilim - Arşiv - Arkadaşlarım

Rüzgar benide götür bırakma buralarda. - Tarih: 20:00 28/10/2009 Yazan: yaşar koray gönenç
İşte öyle geldik, gidiyoruz. Bir esen yel gibi. Bir yaprak bile kımıldatamadım bu dünyadan. Bir esen yeldik belki. Ama sen yerdeki yaprak. Kıpırdamadın. Bu kadar mı düştün . Bu kadar mı umutsuzsun? Ya yele ne demeli. Bir yaprağı yerinden oynatamayacak kadar güçsüz. Ya ikisi de mutsuz.. Ya da ikisinin de kaderi aynı. Aynı ama biri yerde biri esiyor... Zannedersin ki gezen çok şanslı.. Özgür sanırsın yeli.. İstediği gibi gezen.. Esen, esen. Ey yaprak kurursun bir gün, dalından da koptun. Sevdiklerinden de.. seni bu dünyaya bağlayan sadece o dal değildir.. O büyük ağaç zannetme sadece.. Bak rüzgara, başı boş geziyor.. dolanıp duruyor etrafta. Ama sen biliyorsun yaprak. Sen bir zamanlar o dalın.O ağacın parçasıydın. O ailedendin.. Şimdi kopsan ne fark eder gerçekler değişmez ki. Başıboş rüzgar istediğini yapsın sana..İstediği yere sürüklesin seni.. Ne fark eder.. Sen de biliyorsun kuruyacaksın sararacaksın. Evet toprağa karışıp gideceksin.. Evet ama hiçbir zaman kim olduğun değişmeyecek. Toprakla arkadaş olduğunda bile. Sen bu dünyaya yaprak olarak geldin çünkü. Geri dönüş yaprak olmuş toprak olmuş ne fark eder. Evine gidecek değilmisin? Evinde huzuru bulacaksın ya.. Ne fark eder... Buldun ya kendini işte.. O zaman bak esen yele dolanıp durmakta hale biçare. Yapa yalnız.. Ama bir özgürlük kandırmacası içinde kendi kendine.. Hiç arkadaşı da yok..  Oysa yaprağa bak.. Göremiyorsun toprakla arkadaş oldu.. Ama O hep yaprak olarak yazıldı kalplere, gönüllere.. Yaşıyor tabi ki nerelerde? Esen yel bile gidemez artık oralara.. Esen yel bırak kendini kandırsın özgürlükle.. Sen yaprağa bak nasılda mesut.. Hadi rüzgar gelsene buralara da madem özgürsün.. Ama gelemezdi.. Yaprak o kadar mesuttu ki. Bu hayatında.. Rüzgar bilse o da yaprak olmak isterdi. Toprak olmak isterdi. Ama çok geç.. Sen özgürlüğü seçtin çünkü.. Her şey serbest işte..Ama bu aldatmaca içinde sen bir tutsaktan başkası değilsin. Ama rüzgar este yaprakları sürükleme olur mu? Onlar zaten dallarından kopmuşlar.. Bir eziklik var içlerinde.. İçlerindeki acıyı eserek körükleme olur mu? Sen git değirmenleri çevir.. Sen git yelkenlileri yürüt denizlerde.. Sen git polenlere yol göster. Yeni hayatlar başlasın. Bırak artık yaprağı.. Belki böyle yaparsan bir gün buluşursunuz kim bilir? Ama rüzgar üzülme sende başıboş değilsin. Sakın zannetme böyle. Sen olmasan değirmenleri kim çevirecek.. polenleri kim taşıyacak.. yelkenler fora! Kim dedirtecek? Kim? Sen ya... Sen.. İşte rüzgar bilemez kimse kıymetini bu dünyada tam olarak.. Ama bilebilir belki getireni buraya onu.. Bunca nimetler içine koyup sana görevler vereni. Şimdi rahat ol artık. Arkadaşın yaprak seni bekliyor nasıl olsa.. Hadi bekletme yaprağı da değirmenleri de, BENİ DE................. 
SEN.... - Tarih: 18:21 28/10/2009 Yazan: yaşar koray gönenç
Bir sen vardın içimde unutamadığım,bir sen vardın sana karşı mahçup biçare..Her yaptığım hatada sana karşı bitap çaresiz,hep bir pişmanlık ama hep aynı hatalar.Ama inadına seni sevmek,senden hiç vazgeçmemek.Seni hep yüreğimde hissetmek.İçimdeki o acı,o his..İyiki varsın ve benimlesin..Hatalarıma rağmen yanımdasın,tek dostumsun.. Çevremdekiler bu hayat o kadar yalan ki. İyiki benimlesin. Ve bana bunları hissetmemde yardım ediyorsun. Hep kalbimdesin. Ve bunca kırgınlığıma rağmen,hayata küskünlüğüme rağmen sen benimlesin ya.. Sen işte tek gerçeksin. Ve benim tek değerimsin.Sadece yaşama bağlayan tek gerçeksin. Amaçda sensin, gidilecek yerde sensin.. Sende var oldum sendede yok olurum.. Gerçek olmayanlar etrafında neden pervane olayım..Seninle olmak varken.Seninle dönmek varken.. Sensiz herşey anlamsız.. Seninle her şey güzel. Hadi adımlayalım dünyayı iki adımda biter. Gezelim kâinatı, Sen varsın ya gezmeye ne gerek, dolaşmaya ne gerek. Sen varsın ya işte. Sen içimdesin ya. Daha ne ister bir gönül senden başka. Gönülleri tatmin edecek ancak sensin. Sen varsan herşey güzel manalı. Ama sen yoksan bir şeylerim var sanırsın kandırmaca içinde kendini kandırır durursun. Böyle oldum şöyle oldum dersin. Olduysan neden içinde kalbinde birşeyler kıpırdamıyor. Bir ufka baktığın zaman neden hiçbir şey göremiyorsun? Neden? Sen de aynalardan gözünü ayıramıyorsun? Güzellik dediğin ne ki? İki sürmeli göz, iki elma yanak, kiraz dudak bunlar mı? Dönde dur artık aynalardan.. Uzaklaş da gerçeklere bak. Onlar gerçek güzellikler değildir.. Gerçek olsalardı çürürlermiydi? Kendine bakıp ne kadarda güzelim derken, sadece güzelliğin ne getirdiğine bak. Birkaç yalancı sevgili, birkaç yalancı iltifat. Onlar sana etmiyor iltifatlarını seni tanımıyorlar bile. Onlar güzel gözlerine, kiraz dudaklarına söylüyorlar sözlerini. Sana söylediklerini zannetme sakın. Kaybetsen süslerini etrafında kimseyi bulamıyacaksın ki gerçek sevenlerden başka. Seni seviyorum süslü sözler kandırmasın seni. Onu bulabilen , sevebilen ne mutlu ona. Ne mutlu ona bu dünyaya gelmiş de Onu tanımış olana. Ne yazık ki hiç bilmeden onu yaşayıp gidene.. Nereye gidersen git boş o yoksa. Ama varsa hiçbirşeyin olmasa bile ne farkeder ki. En değerli O seninle beraber ya daha ne önemi var ki. O zaman senin gözlerin artık körlükten kurtulacak. Artık farklı göreceksin herşeyi. ve üzüleceksin insanlara yaptıkları yanlışlara, kendi yaptığın hatalara. Ama en güzeli bi daha hata yapmamaya çalışmak olmalı. Aynalardan uzak dur artık. Kendini beğenme fazla. Bir gün beğenende olmayacak belkide zaten.. Bu güzellikler geçici işte.. Belki arkadaşlarında sahte bu dünya gibi. Uzat elini düştün işte biçare tutacak birini bulabilecekmisin bakalım. Geleceklermi yardıma süsler içinde. İşte Onlar gerçek olsaydı geleceklerdi, gerçekten dostların olsalardı. Şimdi aklını kullanda gerçek dostunu gör. Bu kadar az görürken bile . İşte yardımcın yanı başında işte. Yapma kendine bu kadar zulüm. Gel de gör artık dostunu.. Ama hala eski günlerden eski arkadaşlardan medet umuyorsan  hadi git o yola.. Tabi bir yol bulabilirsen.. Olmayan bir yolu nasıl bulacaksın ki zaten. Zaten hep bir yol aramadık mı ki? Bizi düzlüğe çıkaracak bir yol aradık hep. Ama bulamadık neden? Çünkü hep başka yollar aradık bizi kurtaracak zora gelemedik. Asıl yolu bilirken hemde. Bile bile kendimize hayatı çekilmez kıldık.. Bile bile bunu sürdürdük. Ve yanlışları doğru gibi görmeye çalıştık. Ama olmadı işte dön artık. Gel de şu güzel dünyaya bir bak. Kafanı kaldırda şu gökyüzüne bir bak.. Kuşlara,böceklere,çiçeklere.. Bak da gör.. GÖREBİLİRSEN.................

Son Sayfa :: Sonraki Sayfa